Po trzecie, fundamentalne znaczenie mieć też będą zapowiedziane reformy w zakresie systemowym. Dzięki nim - sławetna chińska demokracja konsultatywna (zwana też na Zachodzie demokracją pionową) wzniesie się na coraz to nowe wyżyny doskonałości. Dzięki temu, zwykły obywatel będzie miał znacznie więcej do powiedzenia w ramach tej demokracji. Funkcjonowanie instytucji państwowych i społecznych wszystkich szczebli zostanie usprawnione w bardzo wydatnym stopniu. Na 3. Plenum potwierdzono kardynalne zasady socjalizmu ze specyfiką chińską oraz jego najważniejszych kanonów ideologicznych, łącznie z marksizmem, oraz teorii sformułowanych przez przywódców chińskich - głównie - z ostatnich trzech pokoleń: Deng Xiaopinga (reformy i otwarcie na świat), Jiang Zemina (three represents) i Hu Jin-tao (naukowe podejście do rozwoju). Z niecierpliwością czekamy na koronną teorię Xi Jinpinga, obecnego przywódcy chińskiego, który - w kategoriach praktycznych urasta już do rangi jednego z największych reformatorów w skali całej historii Chin.
Po czwarte, planowane są także głębokie reformy w zakresie polityki zagranicznej Chin oraz ich współpracy gospodarczej z resztą świata - bez wyjątku. Generalnie rzecz ujmując, zwiększy się skala chińskiego otwarcia na świat, przy czym do procesu tego włączone zostaną nawet najbardziej odległe zakątki rozległej Macierzy chińskiej. Tworzone będą nowe ekonomiczne strefy specjalne (jak np. w Szanghaju), współczesne szlaki jedwabne - lądowe i morskie itp. Nadrzędnym celem pozostaje niezmiennie dążenie do zapewnienia pokoju, współpracy i bezpieczeństwa w regionie Azji/Pacyfiku i w całym świecie oraz doprowadzenie do maksymalizacji efektów nowej polityki zagranicznej w służbie reform i nowej polityki wewnętrznej. Co więcej, zapowiedziano bezprecedensową aktywizację w zakresie współpracy gospodarczej z zagranicą, zwiększenie inwestycji na wszystkich kontynentach oraz ekspansji kulturalnej (np. Instytuty Konfucjusza) i naukowo-technicznej. Wszystko to będzie realizowane na zasadach wzajemnego poszanowania i obopólnych korzyści, co różni się radykalnie od metod eksploatacji kolonialnej czy też neokolonialnej. Zasada „win-win cooperation” robi obecnie furorę w stosunkach Chin z zagranicą.
Na 3. Plenum zapowiedziano także zasadnicze unowocześnienie sił zbrojnych („armia powinna być zdolna do wygrywania wojen...”) oraz usprawnienie systemu bezpieczeństwa ChRL (np. utworzono Radę Bezpieczeństwa Państwa).
Po piąte, 3. Plenum potwierdziło, iż nie ma alternatywy wobec reformowania Chin oraz że nikt i nic nie zastąpi Partii w tym historycznym procesie. Do udziału w nim zaproszone są także inne partie polityczne istniejące w Chinach (8) oraz - praktycznie - wszystkie inne liczące się siły społeczne. Żeby został on uwieńczony pomyślnie, wytyczony został szlak i metodologia wielkiego samodoskonalenia partii - pod każdym względem: ideologicznym, politycznym, szkoleniowym i organizacyjnym. Przede wszystkim, wypowiedziano zdecydowaną i nieubłaganą wojnę wszelkim patologiom wewnątrzpartyjnym (by tak rzec), jak np.: korupcja, łapownictwo, megalomania, nadużywanie stanowisk dla korzyści osobistych, szastanie pieniędzmi partyjnymi i państwowymi, dążenie do zbijania kapitału i wpływów politycznych przy pomocy... wysokiej stopy wzrostu PKB itp.
Jeszcze nie tak dawno, ilekroć byłem w Chinach, tylekroć różni notable przechwalali się wysokim GDP (PKB) na swym terenie. GDP - to było magiczne zaklęcie. Teraz to się skończyło. Jestem przeświadczony, iż - jeśli proces samoreformowania Partii zostanie uwieńczony pomyślnie - to KPCh przekształci się w bardzo liczną i w bardzo zmodernizowaną partię lewicową nowego typu, w której przebogate tradycje historyczne zostaną perfekcyjnie skojarzone z rygorystycznymi wymaganiami współczesności i przyszłości. Bez takiej Partii, proces kompleksowego pogłębiania reform oraz budowania prawdziwie Nowych Chin - jako czołowego wielkiego mocarstwa światowego - byłby raczej trudno wyobrażalny.
W konkluzji, z pełnym przekonaniem polecam wnikliwą lekturę recenzowanego zbioru dokumentów z 3. Plenum 18. KC KPCh. Szczerze powiedziawszy, kto nie zapozna się z tymi dokumentami, nie będzie wiedział wiele o tym, co rzeczywiście dzieje się w państwie i w partii chińskiej i jaka jest rzeczywista stawka w tej wielkiej grze historycznej.
Z dokumentów 3. Plenum wynika żelazna konsekwencja, systematyczność i logika Autorów w rozumowaniu i w programowaniu reform oraz rozwoju społeczeństwa i państwa chińskiego. Coś jest z czymś ściśle powiązane, coś z czegoś jasno wynika, coś czemuś ma służyć itp. - podejmowane reformy
i plany mają przynieść konkretne i przewidywalne wyniki..., oto naukowe podejście do rozwoju w praktyce. Nadrzędnym celem jest, m.in., zapewnienie harmonijnego rozwoju, co jest chińskim odpowiednikiem znanego w świecie zrównoważonego rozwoju (sustainable development). Kojarzy on odpowiednio aspekty ekonomiczne, społeczne i ekologiczne tegoż rozwoju. Nie dziwi przeto, iż - w dokumentach 3. Plenum - poświęcono bardzo dużo uwagi i miejsca kwestiom ochrony środowiska naturalnego człowieka, co było jeszcze do niedawna „piętą achillesową” rozwoju Chin Ludowych - praktycznie w całym okresie od ich powstania w dniu 1 października 1949 r.
Już niedługo będziemy świętować 65. rocznicę tego wydarzenia, które gruntownie zmieniło naszą cywilizację oraz takąż rocznicę ustanowienia polsko-chińskich stosunków dyplomatycznych. Jeszcze trochę za wcześnie na wzajemne gratulacje i życzenia z tych okazji. Ale już dziś można i trzeba życzyć Przyjaciołom chińskim powodzenia w realizacji ich niezwykle ambitnych i prawdziwie kompleksowych planów reformatorskich nakreślonych na 18. Zjeździe i na 3. Plenum, co mieć będzie kolosalny wpływ również na rozwój całego świata, łącznie z Polską - nie ma co ukrywać
Sylwester Szafarz
Dokumenty z 3. Plenum 18. Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin. Tłumaczenie z języka angielskiego dr Sylwester Szafarz. Opracowanie redakcyjne Andrzej Ziemski. Wydawnictwo „Kto jest Kim” Warszawa 2014, stron 153.