„Polityka nasza dąży niezłomnie do utorowania ludowi drogi do władzy, bo lud jest w narodzie olbrzymią większością 

i reprezentuje pracę i potęgę idealną. Kto trzyma z ludem, ten stanie obok nas do pracy, do walki, do budowania Polski! ..." 

                                                                                                                        Z przemówienia Ignacego Daszyńskiego wygłoszonego w Lublinie w dn.10.11.1918 r. 
                               STOWARZYSZENIE imienia IGNACEGO DASZYŃSKIEGO
 

Publicystyka PPS

Mirosław Nizielski: Kilka uwag do 
„Tez do dyskusji po II Kongresie Lewicy”

W piątek 26 lipca ukazały się w Trybunie tezy do dyskusji zaprezentowane przez Radę Dialogu i Porozumienia Lewicy. Korzystam z zaproszenia do debaty i przedstawiam kilka uwag do Tez.
„Lewica musi zbudować jak najszybciej alternatywę wobec tego szkodliwego dla Polski duopolu. Społecznie wrażliwa lewica musi iść do celu swoją niezależną drogą”- to cytat z tez programowych.
Podpisuję się pod tym zdaniem i oczekiwałem, że tezy programowe wytyczą tą drogę na mapie obecnej polskiej rzeczywistości. Niestety w tezach brak choćby ogólnych wskazówek w tym zakresie.
Niezależna droga, jeśli ma ją zauważyć wyborca, oznacza pomysły na nowe działania lub co najmniej pomysły jak lewica lepiej zrealizuje, to co głoszą partie duopolu. Oczywistym jest, że bez tego trudno przekonać wyborcę do zmiany „zachowań wyborczych”. (...)
Bogdan Chrzanowski: Czy socjalizm to komunizm?

Aby osiągnąć możliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb materialnych i duchowych wszystkich ludzi, trzeba zastąpić ustój kapitalistyczny, ustrojem socjalistycznym.
Ruch socjalistyczny powinien powstać na nowo. Powinien być budowany w drodze ewolucji kapitalizmu, którego celem jest wyzysk jednostki a potem całych społeczeństw, a nie dobro człowieka. Ewoluować powinien poprzez budowanie najpierw socjaldemokracji, w drodze rozwoju naukowego, kulturowego i technologicznego społeczeństw.
Razem z powstawaniem kapitalizmu w XVIII wieku, zaczęły powstawać zalążki ruchu socjalistycznego, w Anglii, Francji, Niemczech, dzięki rozwojowi nowoczesnych, na ówczesne czasy, sił wytwórczych. Organizatorzy tego ruchu wzięli na siebie zadanie urzeczywistniania równości i sprawiedliwości społecznej. Grabarzem kapitalizmu miał być proletariat, któremu trzeba było tylko świadomości i organizacji, by ująć władzę w swoje ręce. (...)
Jerzy Stefański: W sprawie sytuacji na Ukrainie


I. Rozpad Związku Radzieckiego umożliwił zakończenie zimnej wojny. Świat zaczął być jednobiegunowy. USA zaczęło być samodzielnym hegemonem militarnym, gospodarczym i politycznym na świecie. Pomniejszona została strefa wpływów Rosji o dawne kraje demokracji ludowej i republiki nadbałtyckie. Tak było dwadzieścia lat temu. 

Dziś sytuacja jest inna. Od siedmiu lat trwa kryzys systemowy kapitalizmu. Od siedmiu lat USA i Europa Zachodnia mają zerowy lub ujemny przyrost dochodu narodowego. USA przegrało wojnę w Afganistanie. Relatywnie wzrosła pozycja Rosji jako mocarstwa rakietowo-nuklearnego o samodzielnej gospodarce. Ogromnie wzrosła pozycja Chin, a także Indii i Brazylii. 

Cezary Żurawski: Po co do Parlamentu Europejskiego?


Polska należy do Unii Europejskiej już 10 lat. Rocznica przynależności, która stała się faktem 1 maja wywołała lawinę ocen i komentarzy. Co jest istotne, w ocenie Polaków (wg CBOS) prawie 90% obywateli jest zadowolona z naszego członkowstwa. Unia Europejska to dzisiaj bardzo złożony twór polityczny i ekonomiczny, to struktury międzynarodowe, jak Rada Europejska, konfederacyjne, jak Parlament czy federacyjne, jak Komisja Europejska. 

Unia to ponadnarodowe projekty gospodarcze, finanse, przepływ środków produkcji i siły roboczej wcześniej nie znane na naszym kontynencie. Gospodarka UE działa zgodnie z zasadami liberalnego kapitalizmu i, mimo zgrzytów charakterystycznych dla tej struktury ekonomiczno-społecznej, radzi sobie. 


Autor kandyduje do Parlamentu Europejskiego jako członek PPS z listy Zielonych w Warszawie: lista nr 12 w okręgu nr 4, pozycja 8 
Ewa Miszczuk: Domagajmy się naszych praw pracowniczych!


W walce o sytuację ludzi pracy ­nie powinniśmy skupiać się na walce z bezrobociem, gdyż jest ono skutkiem zachwianych stosunków pracy. „Nadwyżka pracowników” jest wpisana w system kapitalistyczny. Powinniśmy się skupić na przyczynach – nad tym, co doprowadza większość społeczeństwa do biedy, odarcia z godności, do niepewności jutra.

Są to zachwiane stosunki pracy oraz postępująca dewaluacja pracy i pracowników. Te zjawiska mają przełożenie na poziom życia i zawartość naszych portfeli. Praca jest tylko „towarem” a pracownicy są umieszczani w rubrykach przedsiębiorców po stronie „koszty”. 

Mirosław Nizielski

Kreator stron - łatwe tworzenie stron WWW