„Polityka nasza dąży niezłomnie do utorowania ludowi drogi do władzy, bo lud jest w narodzie olbrzymią większością 

i reprezentuje pracę i potęgę idealną. Kto trzyma z ludem, ten stanie obok nas do pracy, do walki, do budowania Polski! ..." 

                                                                                                                        Z przemówienia Ignacego Daszyńskiego wygłoszonego w Lublinie w dn.10.11.1918 r. 
                               STOWARZYSZENIE imienia IGNACEGO DASZYŃSKIEGO
 

Info CKW PPS 73/18 - Załącznik 1

Pobierz plik:

„Lewicowy program zmian
w systemie społeczno-gospodarczym
Rzeczpospolitej Polskiej”
(propozycja do programu wyborczego lewicy)
RN PPS 18 kwietnia 2015 roku


I. Należy dokonać zmian w ustroju i w polityce RP, aby umożliwić realizację zapisów przyjętych w Konstytucji RP:
„Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej” (Art. 2),
„Społeczna gospodarka rynkowa… stanowi podstawę ustroju gospodarczego Rzeczpospolitej Polskiej” (Art. 20).

Przez mijające 25 lat w Polsce nie urzeczywistniano zasad sprawiedliwości społecznej, a obowiązujący neoliberalny model gospodarki jest zaprzeczeniem społecznej gospodarki rynkowej.

II. Odrzucić w gospodarce i w polityce neoliberalny model gospodarki i państwa.

    Neoliberalizm to dominujący od początku lat osiemdziesiątych nurt ideologiczny wyrażający się bezpośrednio w kształtowaniu ustroju gospodarczego państwa. Doktryna ekonomiczna neoliberalizmu zakłada pełne uwolnienie rynku od ograniczeń prawnych i ingerencji społecznych czy politycznych oraz ograniczenie oddziaływania państwa na gospodarkę do roli „nocnego stróża kapitału”. Podstawy teoretyczne neoliberalizmu stworzono w Stanach Zjednoczonych, a wykształcone w oparciu o nie pragmatyczne rozwiązania stały się skutecznym instrumentem do ekonomicznego podporządkowania społeczeństw i kolejnego przekształcania niepodległych państw w kolonie czy półkolonie globalizującego się międzynarodowego kapitału.
   W państwach, w których wprowadzano gospodarkę neoliberalną, w przeciągu minionych 30 lat doszło do głębokiego rozwarstwienia społecznego, rozkładu gospodarki i chronicznego kryzysu gospodarczego.
    „Neoliberalizm prowadzi do prywatyzacji zysków i uspołecznienia strat”.
    „Polityka neoliberalna niszczy nie tylko gospodarkę, ale też demokrację”.

III. Państwo realizujące zasady sprawiedliwości społecznej ma reprezentować interesy klasy dominującej – klasy ludzi pracy. Ludzie pracy z rodzinami to około 90% społeczeństwa.

    Państwo musi być zdolne do sformułowania długookresowej wizji rozwoju społecznego i gospodarczego swojego społeczeństwa. Państwo ma bronić interesów społeczeństwa i przeciwdziałać przekształcaniu społecznej gospodarki rynkowej w gospodarkę korporacyjną. Gospodarka korporacyjna oznacza rządy oligarchii kapitałowych. 

Dotychczas państwo polskie reprezentuje interesy klasy posiadającej i interesy międzynarodowego kapitału – nie realizuje zasad społecznej gospodarki rynkowej.

IV. Trzeba zapewnić równość praw, ochronę praw oraz warunki rozwoju wszystkich obywateli i wszystkich form własności. Dotyczy to zarówno własności indywidualnej czyli prywatnej, jak i własności wspólnej (społecznej): państwowej, komunalnej, spółdzielczej, grupowej.

Przez minione 25 lat własność wspólna jest doktrynalnie niszczona i likwidowana.

V. Przyjąć jako modelowe rozwiązanie sprawdzony w praktyce skandynawski model kapitalizmu, który można uznać za społeczną gospodarkę rynkową. Wyraża on kompromis pomiędzy indywidualizmem a kolektywizmem.
Zakłada silną pozycję państwa, które prowadzi redystrybucję dochodu narodowego, korygując tą drogą rażące dysproporcje w jego podziale. W modelu tym występuje gospodarka mieszana, która łączy kapitalistyczny mechanizm rynkowy z programową realizacją strategii bezpieczeństwa socjalnego. Obowiązuje demokracja polityczna, w której wola narodu rozszerza się na nowe obszary życia społecznego i gospodarczego. Państwo minimalizuje skutki gospodarki rynkowej jak rozwarstwienie i wykluczenie społeczne. Państwo realizuje funkcje opiekuńcze w sferze edukacji, służby zdrowia i świadczeń społecznych.
   Model skandynawski charakteryzuje:
- ograniczenie nierówności społecznych i szybszy zrównoważony rozwój,
- wysoka jakość życia, wyższa niż w USA,
- regulacja rynku pracy - państwowy pracodawca daje ok. 30% zatrudnienia.
   Mimo doktrynalnie ograniczonej w gospodarce roli rynku, stosunki społeczne w Polsce w okresie PRL były zbliżone do stosunków społecznych wynikających z modelu skandynawskiego. Model ten, po uwzględnieniu zwiększających wydajność mechanizmów rynkowych, odpowiada naszym możliwościom i potrzebom.

VI. Państwo polskie, organy władzy państwowej i samorządowej oraz podmioty i media od nich zależne mają zapewnić obywatelom rzeczywisty dostęp do prawdziwej informacji o sprawach i wydarzeniach. Nie mogą głosić kłamstwa czy fałszu w imię politycznego, ekonomicznego czy ideologicznego interesu rządzących.

Informacja polityczna i społeczna jest w Polsce jak reklama komercyjna. Jest używana do prymitywnego propagowania celów i wartości ekonomicznych, ideowych i politycznych sił rządzących, z reguły reprezentujących kapitał, bez poszanowania prawdy w głoszonej informacji.

VII. Polityczne, gospodarcze i inne związki Polski z zagranicą muszą służyć Polsce i Polakom.

    Przez minione 25 lat gospodarka Polski została przejęta w ogromnym stopniu przez międzynarodowy, głównie niemiecki kapitał. Polska utraciła suwerenność ekonomiczną i pozostaje w kolonialnej zależności od zglobalizowanego międzynarodowego kapitału.

   Minione 25 lat to czas świadczenia usług politycznych Stanom Zjednoczonym walczącym o utrzymanie pozycji światowego hegemona. Polska, wykonując te usługi, poniosła ogromne koszty polityczne i gospodarcze nie uzyskując konkretnych korzyści.

VIII. Światowy kapitalizm oparty o model neoliberalny znajduje się w kryzysie systemowym i nie widać końca tego kryzysu. Kraje najwyżej rozwinięte (Stany Zjednoczone, Europa, Japonia) od kilku lat nęka stagnacja gospodarcza – praktycznie nie rośnie ich PKB. Natomiast rozwijają się jeszcze kraje, które nie uległy wpływom Stanów Zjednoczonych i nie przyjęły w pełni zasad neoliberalizmu. Rozwój i samostanowienie zachowały w szczególności kraje BRICS (Brazylia, Rosja, Indie, Chiny, Afryka Południowa). Kraje BRICS to prawie połowa ludzkości i prawie połowa światowej gospodarki.

   Po rozpadzie Związku Radzieckiego (1991 r.) wydawało się, że Stany Zjednoczone będą światowym hegemonem przez długie lata, a świat będzie jednobiegunowy. Dziś już wiadomo, że potencjał gospodarczy i militarny krajów BRICS nie jest mniejszy od potencjału Stanów Zjednoczonych i Europy. Dominacja Stanów Zjednoczonych w obecnym układzie geopolitycznym może być utrzymana jednak pod warunkiem, że zniknie Rosja jako mocarstwo rakietowo-nuklearne. Uzasadnia to pogląd, że wydarzenia na Ukrainie zorganizowane przez Stany Zjednoczone, to element osłabiania Rosji.

   W trudnej i niebezpiecznej sytuacji znalazła się Polska. Nie uwzględniając geostrategicznego znaczenia Rosji, Polska może na stałe pozostać kolonią międzynarodowego, a szczególnie niemieckiego kapitału, pozbawiona suwerenności gospodarczej i politycznej.

IX. Założenia strategii rozwoju społecznego i gospodarczego Polski:

1. Globalny kryzys ekonomiczny i wynikające z niego osłabienie popytu na rynkach światowych powodują, że szans na rozwój           gospodarki trzeba szukać w pobudzaniu popytu na własnym rynku wewnętrznym przede wszystkim na towary i usługi                     wytwarzane w kraju.

2. Decydujące znaczenie w pobudzaniu popytu na towary i usługi wytwarzane w kraju będą mieli nabywcy o dochodach niskich i      średnich. Oni tworzą 70 -80% popytu wewnętrznego na krajowe towary. Nabywcy osiągający wysokie dochody kreują popyt na      towary importowane.

3. Produkcja wytwarzana w kraju i rozwój lokalnego budownictwa mieszkaniowego zapewnią wykorzystanie krajowych                      materiałów, polskiej pracy i kapitału. To także sposób na zahamowanie dalszego narastania zależności od importu i odpływu        krajowego popytu za granicę. Wzmocnienie i rozszerzenie rynku krajowego zmniejszy ujemne saldo w obrotach handlu                  zagranicznego i ograniczy wzrost zadłużenia za granicą.

4. Warunkiem ożywienia popytu na rynku krajowym jest popieranie popytu na towary krajowe, a ograniczanie popytu na towary        importowane. Odwrotnie niż było to przez minione 25 lat.

5. Gospodarka Polski przeżyła 25 lat deindustrializacji. W 1980-tym roku Polska była 10-15 gospodarką świata. W roku 2015            Polska jest 25-30 gospodarką świata. Dalszy rozwój gospodarczy naszego kraju wymaga reindustrializacji – uprzemysłowienia.

   Konieczne jest zasadnicze przeorientowanie polityki gospodarczej prowadzonej w Polsce przez minione 25 lat, a zwłaszcza przejście:

• od wspierania konsumpcji elitarnej do wspierania konsumpcji masowej;
• od prymatu motoryzacji indywidualnej do wspierania transportu zbiorowego;
• od budownictwa deweloperskiego do budownictwa ogólnie dostępnego na wynajem, zwłaszcza dla ludzi młodych;
• od priorytetu dla wzrostu PKB do priorytetu dla przemian powodujących modernizację struktury gospodarki i kraju;
• od wyprzedaży ziemi i nieruchomości cudzoziemcom, do poszanowania polskiej własności;
• od ograniczonej zdolności państwa do sterowania rozwojem pod wpływem rosnącej siły kapitału zagranicznego do wzmocnienia   pozycji państwa w tych działaniach, od których ten wpływ zależy;
• od niszczenia i likwidacji polskiego przemysłu do nowoczesnej industrializacji opartej na przemysłach wysokiej techniki;
• od biernej obserwacji niekorzystnych procesów demograficznych do aktywnej polityki wzrostu zatrudnienia młodzieży i pomocy     państwa dla młodych małżeństw w ich funkcjach prokreacyjnych;
• od płacenia podatków zagranicą, do zwiększania krajowego budżetu;
• od rozkładu państwa do budowy jego funkcji prorozwojowych;
• od supremacji handlu wielkoprzemysłowego do handlu internetowego i drobnodetalicznego lepiej wykorzystującego towary           krajowe;
• od dominacji administracyjnych funkcji nadzorczych państwa w stosunku do obywateli i biznesu do zastępowania tego nadzoru     wykorzystaniem środków ekonomicznych dla aktywizacji zawodowej i kształtowania ludzkich postaw;
• od osłabiania i zrywania więzi społecznych pomiędzy ludźmi do zwiększania zdolności ludzi do współdziałania w realizacji             wspólnych celów oraz odbudowy zaufania do państwa i instytucji społecznych.

   Proponowana strategia gospodarcza, realizowana w warunkach trwającego światowego kryzysu gospodarczego, pozwoli na:

• zahamowanie odpływu kapitału ludzkiego za granicę poprzez stworzenie atrakcyjnych dla młodzieży możliwości pracy,                   szczególnie w budownictwie mieszkaniowym i w najnowocześniejszych sektorach gospodarki;
• zwiększenie orientacji na przyszłość w rozwoju gospodarczym i społecznym Polski;
• zapewnienie odczuwalnego postępu w dostosowaniu naszego kraju do wyzwań przyszłości;
• wyprowadzenie Polski z peryferyjnej pozycji w gospodarce Europy i zmniejszenie półkolonialnej zależności w więziach z rynkiem   światowym;
• szybsze likwidowanie nadmiernego zasięgu wykluczenia społecznego i biedy, bez czego nie można zbudować nowoczesnego     społeczeństwa informacyjnego, a tym samym przyszłej i nowoczesnej Polski.

   Dla nowej strategii gospodarczej konieczne jest opracowanie nowych instrumentów gospodarczych. Nowy zestaw środków, ulg, zachęt i przywilejów niezbędnych do realizacji priorytetów nowej polityki strukturalnej.

   Realizacja proponowanej strategii gospodarczej oznacza dokonanie przełomu jakościowego w stosunkach społecznych i gospodarczych w Polsce. Dokonanie tego przełomu jest warunkiem sukcesu Polski w przyszłości!
Twoja strona firmowa - szybko i za darmo!