„Polityka nasza dąży niezłomnie do utorowania ludowi drogi do władzy, bo lud jest w narodzie olbrzymią większością 

i reprezentuje pracę i potęgę idealną. Kto trzyma z ludem, ten stanie obok nas do pracy, do walki, do budowania Polski! ..." 

                                                                                                                        Z przemówienia Ignacego Daszyńskiego wygłoszonego w Lublinie w dn.10.11.1918 r. 
                               STOWARZYSZENIE imienia IGNACEGO DASZYŃSKIEGO
 
                                                                                                                                                                                        <<  [ 1 ]  [ 2 ]  [ 3 ]  [ 4 ]   >>
III. PRZEBUDOWA SFERY SPOŁECZNEJ 

 Rzeczpospolita Polska powinna gwarantować wszystkim swoim obywatelom minimum warunków egzystencji wynikających z aktualnego poziomu rozwoju ekonomicznego kraju.
Polska nie jest ani tak bogata by elity finansowe i polityczne kraju pławiły się w przepychu, ani tak biedna, by do szkoły przychodziły głodne dzieci, a bezrobotni odbierali sobie życie.
Istniejący model polityki społecznej w Polsce powinien ulec gruntownej przebudowie w zakresie wartości, celów i instytucji. 

III.1.
SYSTEM ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO

 Gruntownej przebudowie powinien ulec model systemu zabezpieczenia społecznego w Polsce. Za najważniejsze zadania w tym zakresie uznajemy:
  • Pomoc osobom i rodzinom najuboższym powinna być realizowana w systemie Minimalnego Dochodu Gwarantowanego.
 System Minimalnego Dochodu Gwarantowanego jest typowym rozwiązaniem pomocy społecznej finansowanej ze środków budżetu państwa, stosowanym w większości krajów Unii Europejskiej. Minimalny Dochód Gwarantowany jest to system rozwiązań prawno-organizacyjno-finansowych, który daje obywatelowi prawo do ubiegania się o uzupełnienie dochodów rodziny do poziomu gwarantowanego przez państwo.
 Podstawowym kryterium uprawniającym do korzystania z pomocy społecznej powinno być ubóstwo.
  • Ustawowe przyjęcie minimum socjalnego za punkt odniesienia wszystkich świadczeń socjalnych. 
  • System zabezpieczenia społecznego opierać się powinien na instytucjach publicznych (samorządowych i rządowych) i być uzupełniany – zwłaszcza w usługach specjalistycznych – przez sektor społeczny oraz w miarę potrzeby przez instytucje prywatne. 

III.2.
PONOWNE USPOŁECZNIENIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH

 Realizowana w Polsce tzw. reforma ubezpieczeń społecznych może doprowadzić do załamania całego systemu w wyniku gwałtownych zmian na rynkach finansowych. Nowy system jest bardzo korzystny dla najlepiej zarabiających, natomiast większości społeczeństwa odbiera pewność jutra, jaką stanowi zagwarantowany przez państwo system ubezpieczeń społecznych, obniżając jednocześnie wymiar emerytury. Trzeba powrócić do systemu, który pełni również funkcje redystrybucyjne i umożliwia dopłaty z budżetu państwa do najniższych emerytur nie wystarczających na minimalną egzystencję.

 System ubezpieczeń społecznych został przekształcony w instrument rozwoju rynku kapitałowego, mogącego służyć spekulacjom finansowym, kosztem społeczeństwa i budżetu państwa.

 Dlatego należy między innymi:
  • uspołecznić system funduszy emerytalnych, 
  • ponownie określić wysokość najniższych emerytur opartych na minimalnym dochodzie gwarantowanym, 
  • zmniejszyć udział kapitałowy w składkach emerytalnych; 
  • zlikwidować górny limit podstawy składki ubezpieczeniowej na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych.
III.3. OCHRONA LOKATORÓW

 Polska Partia Socjalistyczna uważa prawo do mieszkania za podstawowe prawo człowieka. Traktowanie mieszkania jako towaru to nieludzka cecha gospodarki rynkowej . Dlatego też do zadań w kwestii mieszkaniowej zaliczamy:
  • Podejmowanie działań przeciwko możliwościom eksmisji na bruk lokatorów, którzy z powodów ekonomicznych nie są w stanie płacić czynszu. 
  • Ustanowienie prawnych zakazów obrotu mieszkaniami wraz z lokatorami. 
  • Pozostawienie bezterminowo czynszu regulowanego. 
  • Ograniczanie praw właścicieli domów, którzy nie wykonują obowiązków właścicielskich – do wywłaszczenia włącznie. 


IV. ROZWÓJ USŁUG SPOŁECZNYCH


IV.1. EDUKACJI I NAUKA 

 W XXI wieku o powodzeniu kraju w międzynarodowym współzawodnictwie decyduje wysokość nakładów na edukację i rozwój nauki. Kraje takie jak Polska, które przeznaczają coraz niższe nakłady na te dziedziny przestają się liczyć w międzynarodowej konkurencji i same siebie skazują na status państw neokolonialnych. Dlatego zadaniem PPS i całej polskiej lewicy jest zapewnienie dzieciom i młodzieży równego dostępu do kształcenia, zapewniającego możliwość skutecznego konkurowania o miejsca pracy w jednoczącej się Europie.

 Będzie to możliwe tylko wtedy, kiedy edukacja na wszystkich szczeblach będzie bezpłatna, a państwo w formie stypendiów zapewni możliwość kontynuowania nauki również młodzieży ze środowisk najuboższych. Edukacja jest dziedziną, w której najmocniej łączy się kryterium efektywności z zagwarantowaną konstytucyjnie zasadą sprawiedliwości społecznej.

 Dlatego niezbędne jest już dzisiaj:
  • Poszerzenie zasięgu wychowania przedszkolnego dla dzieci powyżej 3 lat. 
  • Objęcie młodzieży do 18-tego roku życia obowiązkiem szkolnym. 
  • Odtworzenie i rozwój funkcji poza dydaktycznych systemu oświaty.  
  • Oprócz funkcji kształcenia, szkoła pełni także funkcję wychowawczą. Szkoła powinna wychowywać młodego człowieka w duchu odpowiedzialności obywatelskiej i poszanowania wartości humanistycznych. 
  • Uwolnienie studentów szkół wieczorowych i zaocznych od obowiązku wnoszenia opłat za studia odbywane w tym trybie. 
  • Poszerzenie zakresu pomocy materialnej dla uczniów i studentów szkół wyższych poprzez utworzenie Państwowego Funduszu Stypendialnego. 
  • Poprawa poziomu wynagrodzeń nauczycieli i nauczycieli akademickich. 
  • Przywrócenie w szkołach podstawowej opieki medycznej. 
  • Przywrócenie systemu dożywiania dzieci i młodzieży. 

 Należy jak najszybciej zwiększyć nakłady na naukę Dofinansowania wymagają szczególnie wyższe uczelnie w celu zmodernizowania ich infrastruktury i programów studiów. Równocześnie wzrosnąć powinno zaangażowanie przemysłu i innych działów gospodarki w finansowanie nauki.

 Rozwój nauki wymaga:
  • wzrostu nakładów budżetowych na infrastrukturę dla badań naukowych i na rozwój kadr naukowych; 
  • wskazania dziedzin nauki polskiej, które lepiej finansowane zapewnią szybkie efekty i zwrot nakładów w postaci nowych technologii i produktów. 

IV.2
OCHRONA ZDROWIA

 Wprowadzona reforma ochrony zdrowia spowodowała zmniejszenie dostępności usług medycznych dla obywateli niżej uposażonych i prowadzi do zastąpienia gwarantowanego w Konstytucji RP powszechnego systemu ochrony zdrowia, sprywatyzowanym rynkiem usług medycznych. Daje on możliwość skutecznego leczenia i ratowania życia jedynie najbogatszym.

 Dlatego należy:
  • Przyjąć jednolitą ustawę o ochronie zdrowia publicznego, która w sposób kompleksowy ureguluje zasady odpowiedzialności państwa za zdrowie obywateli, oraz uporządkuje przepisy, które pozwolą na rozwiązanie problemów związanych z kosztami i opłatami, jakie ponosić muszą pacjenci. 
  • Odbudować i renacjonalizować przemysł farmaceutyczny i aparatury medycznej. Ceny leków i aparatury medycznej decydują o wysokich kosztach opieki medycznej. Dyktat monopoli farmaceutycznych i producentów aparatury musi zostać przełamany. 
  • Zahamować prywatyzację i likwidację szpitali i przychodni zdrowia, a w razie potrzeby przystąpić do ich renacjonalizacji, tak aby podstawowy system lecznictwa zamkniętego i otwartego działającego na potrzeby opieki społecznej pozostał w sektorze publicznym. 
  • Wprowadzić przepisy, które umożliwią racjonalizację wydatków, a zwłaszcza opracować i wdrożyć minimalne i maksymalne normy zatrudnienia personelu medycznego oraz minimalne standardy płacowe pracowników ochrony zdrowia. 
  • Skutecznie przestrzegać zasad etyki zawodowej w służbie zdrowia. 


IV.3.
DOSTĘP DO DÓBR KULTURY

 Głównym zagrożeniem dla kulturowej tożsamości Polaków jest komercjalizacja tej dziedziny życia ludzkiego oraz upowszechnianie się obcych wzorców. Dbałość o rozwój kultury narodowej musi spoczywać na państwie. Państwo powinno zatem przeznaczać środki budżetowe na rozwój wartości kulturowych i upowszechnianie dostępu do dóbr kultury.

 Należy doprowadzić do prawnych uregulowań zwiększających zainteresowanie sektora prywatnego wspieraniem działań na rzecz upowszechniania i rozwoju kultury polskiej.

 Upowszechnianie dostępu do dóbr kultury powinno być uzupełniane przez działalność oświatową i kulturalną, prowadzoną przez pozarządowe organizacje społeczne. Istotną rolę w tych działaniach powinny odgrywać takie organizacje jak Towarzystwo Uniwersytetu Robotniczego, związane z PPS.

 Komercyjne środki masowego przekazu – prasa, radio i TV – dążąc do maksymalizacji zysku oferują tanią kulturę i płytką rozrywkę. Żerują na sensacjach i przelotnych modach. Schlebiają gustom ludzi niechętnych myśleniu. Konieczny jest rozwój publicznego radia i telewizji, ponieważ nikt nie zastąpi mediów publicznych w ich funkcjach edukacyjnych i kulturotwórczych. 
                                                                                                                                                                                            <<  [ 1 ]  [ 2 ]  [ 3 ]  [ 4 ]  >>
Kreator stron - łatwe tworzenie stron WWW